تست خواص شیمیایی و بهداشتی بالش

تست عملکرد شیمیایی
تجزیه و تحلیل ترکیب شیمیایی:

ترکیب شیمیایی مواد پرکننده و پوشش بالش را با استفاده از روش هایی مانند طیف سنجی مادون قرمز (IR) یا گاز کروماتوگرافی (GC) تجزیه و تحلیل کنید تا از مطابقت با استانداردهای قابل اجرا اطمینان حاصل کنید.

آزمایش مواد خطرناک:

مواد بالش را از نظر وجود مواد خطرناک (مانند فرمالدئید، فلزات سنگین، نرم کننده‌ها و غیره) آزمایش کنید تا از رعایت مقررات زیست‌محیطی و بهداشتی مطمئن شوید-به‌ویژه در مورد ایمنی در هنگام تماس با پوست.

تست عملکرد بهداشتی
تست عملکرد آنتی باکتریال:

خواص ضد باکتریایی مواد بالش را از طریق آزمایش های کشت باکتریایی ارزیابی کنید تا مطمئن شوید که آنها به راحتی باکتری را در طول استفاده در خود جای نمی دهند و در نتیجه بهداشت را حفظ کنید.

تست عملکرد ضد مایت:

خواص ضد کنه‌های مواد بالش را ارزیابی کنید تا مطمئن شوید که در حین استفاده به‌راحتی مایت‌های گرد و غبار را در خود نگه نمی‌دارند{1}}که عاملی حیاتی است، به‌ویژه برای افراد مبتلا به آلرژی.

تست بو:

بالش را از نظر بوهای غیرعادی بررسی کنید تا مطمئن شوید که گازهای مضر یا بوی نامطبوع در حین استفاده از آن منتشر نمی شود.